#8 TWEE JAAR LATER

30-06-2018

“Het creëert nieuwe kansen en mogelijkheden én brengt me weer een stap dichter bij mijn droom om echt te kunnen leven van wat ik leuk vind om te doen” 

– dit schreef ik precies twee jaar geleden, op de dag dat ik me inschreef bij de Kamer van Koophandel.

 

Het was het begin van ‘Grafisch & Groei’, twee woorden waarvan ik wíst dat het de juiste waren, maar waarvan ik nog niet precies wist hoe ik dit ging invullen. De afgelopen 24 maanden heb ik me er volop mee bezig gehouden. Grafisch vormgeving, bedrijven en ondernemers helpen groeien, maar vooral ook op persoonlijk vlak heb ik mezelf ontwikkeld.

Of ik nu inderdaad dichter bij mijn droom ben,
om echt te kunnen leven van wat ik leuk vind om te doen?
Ja, zeker.
Maar dat is niet precies gelopen zoals ik gedacht / gehoopt had…

Wist ik überhaupt wel wat ik leuk vind om te doen?
Soms wist ik het heel goed.
Soms wist ik het even helemaal niet meer.

Deed ik wat ik leuk vind om te doen?
Soms vond ik het geweldig om urenlang achter mijn laptop bezig te zijn met een mooi ontwerp.
Soms lag ik met tranen in bed omdat ik niet meer wist of dit nog wel was wat ik wilde.

 

De afgelopen twee jaar heb ik…

aan onwijs veel mooie opdrachten mogen werken,
stress gehad om deadlines (want het was eigenlijk nooit écht af),
heel veel toffe mensen leren kennen,
bang geweest voor de feedback van een opdrachtgever,
me trots gevoeld als ik weer eens een positieve reactie ontving,
een blij gevoel gekregen van een betaalde factuur,
getwijfeld of ik wel goed genoeg was,
er over nagedacht om er helemaal mee te stoppen,
allerlei nieuwe dingen geprobeerd,
ontzettend veel kunnen leren
en úren met plezier achter mijn laptop gezeten
om mooie dingen te creëeren…

Het was niet altijd makkelijk door de lat die ik soms (lees: bijna altijd) zo torenhoog legde voor mezelf. Het was niet altijd leuk omdat ik veel stress kreeg van de verwachtingen die ik mezelf oplegde. Maar ik heb ook zó veel geleerd van de klanten waarmee ik heb samengewerkt. Ik heb zó veel geleerd over mezelf. Ik heb geld kunnen verdienen met het ontwerpen van mooie dingen, geld kunnen verdienen met het helpen van anderen. Ik heb niet alleen veel tofs mogen creëeren, maar ook zulke leuke en fijne contacten opgebouwd met opdrachtgevers. En ook zo veel uren vol focus en met plezier achter mijn laptop gezeten.

Ik had het voor geen goud willen missen.

Vaak heb ik me afgevraagd: ‘Mag ik mezelf eigenlijk wel Grafisch vormgever noemen? Want ja, ik heb hier niet eens een diploma voor… En misschien heb ik nog helemaal niet genoeg ervaring… En er zijn zoveel mensen die het beter kunnen…’ Maar langzaamaan is het vertrouwen gaan groeien. Ik weet nu beter wat niet zo mijn ding is, welk soort opdrachten ik beter aan me voorbij kan laten gaan. Ik durf dat nu ook vaker te doen; Nee zeggen wanneer dingen niet bij me passen. En ik heb ontdekt waar ik juist wél heel goed in ben. En ook hiervoor durf ik meer en meer te gaan staan. Soms schrik ik zelfs even als ik mezelf hoor zeggen: “Ik kan heel goed de essentie uit een stuk tekst halen en dit zo vormgeven dat de aandacht direct gaat naar dat was het belangrijkst is.” (Zei ik nou echt dat ik ergens goed in ben?)

Dit alles had ik twee jaar geleden nooit zo kunnen bedenken, en dat is dan ook de mooiste les die ik hieruit heb kunnen halen:

Alleen door het gewoon te doen heb ik kunnen ontdekken wat ik leuk vind en waar ik minder blij van word. Door dingen uit te proberen kom je erachter waar jouw kwaliteiten liggen en welke toegevoegde waarde jij kunt bieden.

En nu?

Het stukje ‘Grafisch’ voelt heel vertrouwd, ik heb er plezier in en hier blijf ik dan ook gewoon lekker mee bezig zoals ik dat nu doe. Met leuke opdrachten die vooral bestaan uit het vormgeven van e-books, werkboeken, online visuals en drukwerk.

Het stukje ‘Groei’ is iets waar ik me vanaf september weer lekker in ga verdiepen: het is tijd voor een nieuwe opleiding. Over zelfontwikkeling, coaching en uiteindelijk psychosociale therapie. Onwijs veel zin in! En wie weet wat ik daar dan weer mee ga doen…

Ik blijf vooral onderzoeken wat bij me past,
me verdiepen in wat ik nog zou willen leren
en de dingen doen die me blij maken!

 

Is er iets waar ik jou wellicht mee kan helpen?
Ik hoor het graag!

Lees ook mijn andere blogs:

#7 GOODBYE THAILAND

19-10-2019

Local time at destination: 00.31
Local time at origin: 18.31 (18-10-19)

Time to destination: 24hours

Daar zit ik dan, na 2 maanden. Op naar huis. Hoe ik me nu voel?

Ik heb niet het gevoel ‘Wat ben ik blij dat ik eindelijk naar huis kan’
Ik heb ook niet het gevoel ‘Wat baal ik dat ik naar huis moet’ 
Ik heb een gevoel wat er tussenin zit.

Als ik terug kijk op de afgelopen tijd, voel ik me vooral heel erg dankbaar. Dankbaar dat ik mezelf deze reis gegund heb. Dankbaar dat ik daarvoor de kans had. Dankbaar voor álle momenten, de leuke en de minder leuke.

Ik heb veel mensen leren kennen, ik heb veel plekken bezocht, veel mooie natuur gezien en zo veel indrukken mogen verwerken. Het is hier ZO anders dan in Nederland, maar ook weer zo hetzelfde. En dan bedoel ik met name de reizigers die ik ontmoet heb, niet persé de cultuur, want die is wel degelijk heel anders. Maar als ik kijk de gesprekken over het leven thuis, het leven van andere reizigers, besef ik me heel goed dat er veel overeenkomt bij de meeste westerlingen. 

Het was een ervaring om echt op mezelf aangewezen te zijn. Als ik nu terugkijk naar de eerste week, had ik zó veel stress en vond ik het onwijs moeilijk om de controle los te laten. Nu is het niet zo dat ik de controle helemaal los kan laten, maar daar is wel degelijk iets in veranderd. Ik merk dat ik losser ben in het reizen. Ik heb er meer vertrouwen in dat het wel goed komt.

Naast dankbaar voel ik me voldaan. Voldaan omdat ik zo veel dingen heb kunnen doen die ik graag wilde. Eigenlijk nog veel meer dingen dan ik van tevoren had kunnen bedenken. Voldaan met wat ik gezien heb en gedaan heb. Voldaan over hoe ik dit allemaal voor elkaar heb gekregen, in m’n eentje.

Ik heb het idee dat ik veel geleerd heb. Een belangrijke is toch wel het engels praten, omdat ik me daar nu zoveel comfortabeler bij voel. Ik heb geleerd over het boeddhisme en over spiritualiteit. En ik wil zeggen dat ik veel over mezelf heb geleerd, maar wat precies, daar moet ik even over nadenken…

Ik denk dat ik als persoon wat losser ben geworden, dat ik makkelijker contact durf te leggen met anderen. Ik was soms best verlegen wanneer ik mensen niet kende. Nu vind ik het veel makkelijker om gewoon een gesprekje aan te knopen, om in een nieuwe groep al meteen wat meer op de voorgrond te staan. Niet meer afwachten en de kat uit de boom kijken, meer mezelf laten zien. En dan komt die spontaniteit waarvan ik weet dat die erin zit eruit, wat me leuke contacten oplevert. En een blij gevoel. Want wat is het fijn om meer contact te hebben met anderen, zonder dat stressgevoel wat ik kreeg wanneer ik zo veel bezig was met ‘Wat zullen ze van me vinden?’ Nog steeds doe ik dat natuurlijk, zoiets verdwijnt niet zomaar, maar het wordt minder. En dat is fijn!

Terwijl ik dit schrijf,
hier in de trein richting Bangkok,
waar ik op het vliegtuig stap,
naar huis,
stop ik even met typen,
en kijk om me heen…

Het is
een mooie reis
Het was
een prachtige ervaring
Het zal 
voor altijd
een goede herinnering 
blijven
♥️

PS. Benieuwd naar mijn reis? Ik heb al mijn ervaringen gedeeld via Polarsteps, klik hier!

Lees ook mijn andere blogs: